Ik loop achter…

“I may not be there yet, but I’m closer than I was yesterday.” Mijn toekomst is eindelijk in zicht en ik ga eindelijk mijn leven oppakken. Ondanks dat dit prachtig is en ik van geluk mag spreken, heb ik toch het gevoel dat ik achterloop. Vrienden kopen huizen, op social media zie ik allerlei berichten…Read more »

Het is geen griep!

‘I’m sorry my invisible disability brings out your obvious ignorance.’ Regelmatig krijg ik de vraag: ‘Ben je alweer helemaal beter?’ en dat begrijp ik, je ziet niks meer aan me toch wil ik dan schreeuwen en roepen: ‘Was ik maar helemaal beter!’ Maar het roept af en toe wel frustratie op. Dan denk ik, het…Read more »

Stomme corona

“Why does it rain the hardest on those who deserve the sun te most?” Zo, even een negatieve blog. Ik blog nooit negatief, maar nu moet ik het even kwijt. Wel wil ik eerst even zeggen dat ik het vreselijk vind voor alle familie, patiënten en alle andere die zijn getroffen door dit vreselijke virus.…Read more »

Doei oude ik!

“Every next level of your life will demand a different you.” Het moment om nu echt doei te zeggen tegen de oude ik, is aangebroken. Het rouwproces is begonnen. Je zult nu waarschijnlijk denken, maar het is al een tijdje geleden. Ja, dat klopt maar nu ga ik weer echt leven en niet meer overleven,…Read more »

Alweer 1 jaar geleden

Vandaag, 31 januari 2020, is het alweer een jaar geleden dat mijn grootste nachtmerrie begon. En wat is het snel gegaan. En wat een vooruitgang heb ik geboekt. Van niks naar bijna de oude. ‘S morgens vertrok ik vol goede moed naar het Radboud. Niet wetende dat ik ’s avonds aan de beademing in levensgevaar…Read more »

Ongezouten mening

“Don’t judge people. You never know what kind of battle they are fighting.” Het valt mij op dat ik vaak word gezien als een jonge meid zonder beperkingen, want wat kun je nou meemaken op die leeftijd. Buiten dat het een compliment is merk ik, dat ik er regelmatig tegenaan loop dat ik bevooroordeeld word.…Read more »

Byebye 2019

2019Wat een jaar. Ik heb mezelf op mijn zwakst leren kennen maar ook op mijn sterkst. Ik heb geleerd om door te zetten en nooit op te geven. Je leeft maar een keer is iets wat je vaak hoort maar pas echt beseft wanneer je oog in oog staat met het einde. Mijn leven bestaat…Read more »

Dankbaar

Daar ben ik weer. 100.000 lezers! Dat had ik nooit gedacht toen ik hiermee begon. Dankjewel! Wat moet ik jullie nog vertellen? Het gaat zo ontzettend goed. Ik heb dan ook besloten dat ik aan het einde van het jaar volledig ophoudt met bloggen. Zo interessant is mijn leven niet meer haha. Het fietsen en…Read more »

En nu?

“Dear incomprehension, it’s thanks to you I’ll be myself, in the end.” Nu ik thuis ben, denken vele dat ik mijn oude leven weer kan oppakken, maar niets is minder waar. Het zal nog een hele poos duren voor ik weer de oude ben. BalansMijn balans is nog slecht waardoor ik niet lang of gemakkelijk…Read more »

Angsten

“I will not be a prisoner of fear. I will not sit behind it’s bars and allow it to dictate my life.” Natuurlijk heb ik in deze periode vele angsten gekend en nog steeds heb ik te maken met deze angst Ik heb angst voor het Radboud.In juli moet ik terug naar Nijmegen, ik zie…Read more »

Het einde

“I am thankful for the strength that lives in my veins.” Ik heb vele vragen gekregen over het einde van mijn leven waar ik graag een boekje over open doe. Het is heftig maar vertel jullie er graag over. Ja, ik heb nagedacht over het einde maar alleen op het moment dat het misging. Toen…Read more »

Geluk is een keuze

“You will be exactly as happy as you decide to be.” Ja, klopt, ik heb al eens een blog over geluk geschreven. Maar nu gaat het over jullie. Sta eens op en besef eens hoe gemakkelijk dit gaat, ga eens een stuk lopen, realiseer je eens hoe vanzelfsprekend dit is. Dagelijks klagen we over van…Read more »

LIEFDE.

“When you love what you have, you have everything you need.” Hoe bedank je iemand die er is geweest in de donkerste tijd van je leven? Vanaf 31 januari hebben mijn ouders,zus,schoonbroer en vriend bijna elke dag bijgestaan en wil via deze blog mijn liefde en dankbaarheid tonen. Op 31 januari waren zij in het…Read more »

Vertrouwen

“Forgiving them isn’t the hard part, it’s trusting them again.” Vertrouwen in mijn eigen lichaam. Eenmaal in Hoensbroek wordt ik meer aan mijn eigen lichaam overgelaten tijdens de therapie. Maar dit is pas eng. Ik moet staan,zitten en lopen terwijl ik nog geen rompbalans of controle heb. Ik raak meerdere keren in paniek. Ik moet…Read more »

Vrienden

“Only those who care about you can hear you when you’re quiet.” Ik heb de zin “In moeilijke tijden leer je je echte vrienden pas kennen.” al meerdere keren gehoord. Het klinkt zo cliché. Maar toen ik vorig jaar het slechte nieuws kreeg, kwam ik hier al achter. Op de IC in Venlo kwam ik…Read more »

Accepteren

“Time does not heal everything but acceptance will heal everything.” “Accepteer pech, leer leven” deze tekst hangt beneden in de behandelruimte. In de afgelopen weken heb ik veel moeten accepteren. Kleine dingen maar ook grote dingen. Heb maar eens jeuk terwijl je niet kan krabben of iemand moet je bed weer verschonen na een ‘ongelukje’.…Read more »