Ik heb het idee dat tijdens mijn infarcten een monstertje in mijn hoofd is gekropen. Dat monstertje heeft ineens de regie over mij. Hij betekent chaos.

Hij speelt de baas over mijn lichaam. Hij kaatst tegen de wanden van mijn kop, hij maakt mij geïrriteerd. Als ik opsta dan wiebelt hij alle kanten op, zodat ik uit balans raak.

Hij ziet beren op de weg wanneer er geen beren zijn, en dan word ik zomaar ineens bang. Dat is heel irritant en vervelend, bang zijn in je kop en niet begrijpen waarom en waarvoor.

Hij bepaalt wanneer ik wiebelbenen krijg of wanneer ik boos ben. Elke emotie controleert hij, wanneer ik boos ben is het alsof hij in mijn hoofd rond stampt, wanneer ik huil is het net alsof hij emmers water door mijn ogen naar buiten gooit maar hij bepaalt ook wanneer ik lach, dan is het net of hij in mijn huid kruipt en mijn mondhoeken omhoog trekt. En elke emotie komt vaak op het verkeerde moment.

Soms laat hij me even met rust, heerlijk is dat en die momenten worden er steeds meer. ’s Nachts slaapt hij, ook wel logisch trouwens na een dag hard werken. Maar zodra ik wakker word, dan is hij er weer.

Wanneer er weer eens iets gebeurt wat ik niet wil, dan zie ik hem ook voor me, met zijn tong uit stekend. Ik wil het allemaal proberen te veranderen, en zeg geregeld tegen mezelf: ‘Zo, nu is het afgelopen.’ maar ik krijg het niet veranderd. Het monstertje heeft de regie, niet ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s