12. Op hoogte

“Sometimes you just have to die a little inside in order to be reborn and rise again as a stronger and wiser version of you.”

20-05-2019
Vandaag loopt mijn vriend een dag mee, hij is vannacht blijven slapen. Het wordt een drukke dag. Hij helpt mij met de ochtendzorg,die kan ik steeds zelfstandiger. Om 10.00 begint de dag met een afspraak met de diëtiste. Hierna volgen er nog meer therapieën. Bij logopedie oefen ik met boterhammen,dit gaat geweldig, vanaf nu mag ik boterhammen. Om half 1 hebben we pauze en heeft een verpleegkundig het idee om bitterballen uit te lepelen en dit op de boterham te doen, wat is dit heerlijk. In de middag heb ik voor het eerst gamingtherapie, en ja, het is inderdaad wat je denkt. Ik oefen op de Wiifit met balansoefeningen. Hierna ben ik kapot, ik heb teveel gedaan, en dat terwijl ik nog wat therapieën heb overgeslagen vandaag. Tijdens de fysiotherapie heb ik 400 meter gewandeld en bij de fitness heb ik mijn benen getraind, mijn lichaam is op.

Ik merk dat het mij goed heeft gedaan dat mijn vriend hier was. We zijn weer in staat om een kus te geven of een knuffel, een ‘ik hou van je’ of samen weer lachen en ons gedragen als een stel idioten. Het vertrouwde en veilige gevoel dat ik bij hem heb, is compleet terug. Ik kan eindelijk, na al die maanden, hem liefde geven.

21-05-2019
Vandaag word ik vroeg wakker, alsof mijn lichaam door heeft dat dit een spannende dag word. Ik ga een dagje terug naar mijn stadje, Venlo. Ik ga naar de opticien, tandarts, kno arts, bezoekje aan de ic brengen en natuurlijk naar huis.

Ik merk dat ik gisteren teveel heb gedaan. Mijn lichaam is moe en ik heb enorm veel spierpijn.

Ik besef steeds meer dat ik een van de sterkste personen inmiddels ben, en mezelf best een schouderklopje mag geven, terugdenkend aan wat ik al heb meegemaakt. Ik denk er niet veel aan, maar als ik eraan denk, zie ik de stappen die ik heb gezet.

Mijn zus komt mij halen en we vertrekken naar Venlo. Ik merk dat ik inmiddels veel steviger in de auto zit dan vorige keer. Eenmaal terug in Blerick gaan we eerst naar de opticien, voor hun is het een verrassing dat ik kom. We winkelen wat en gaan hierna door naar de tandarts. Ik voel inmiddels wel bekend,iedereen spreekt mij aan. Bij de tandarts gaat het hartstikke goed en we gaan thuis een hapje eten. Inmiddels voelt het wel als thuis.

Hierna vertrekken we naar het ziekenhuis, ik ga even naar de IC en ze zijn verbaasd. Ik moet opschieten want ik heb nog een afspraak bij de KNO arts. Ik krijg opnieuw een slikonderzoek, chocomelk en vla gaan perfect. Hierna krijg ik peperkoek, dit is nieuw voor me. Maar het gaat perfect. Ook mijn stembanden werken perfect, mijn stem heeft oefening nodig. Hierna heb ik nog een bezoekje bij mijn oude psycholoog,ook zij is hartstikke verbaasd.

Na het ziekenhuis rijden we naar de McDonalds en eten een ijsje. Na dit ijsje vertrekken we naar opa en oma, zij weten niet dat ik kom. Bij binnenkomst moet oma toch een traantje laten en drinken we gezellig een kop thee. Het plezier is maar van korte duur want ik val bijna rechtop in slaap. We rijden naar huis en ik ga even een dutje doen. Wanneer ik wakker ben, staat wortelestamp van oma klaar en mijn vader heeft er een vleesje bij gemalen, ik geniet zo erg dat ik 2 borden opeet.

De pedicure komt om mij weer te redden van mijn ingegroeide teennagels. Ook mijn vriend komt,wat fijn om weer samen op de bank te liggen. Hij brengt mij terug naar Hoensbroek, ik ben gesloopt, wat een dag. Het slapen is lastig vanwege een pijnlijke teen. Maar ik laat het rusten.

22-05-2019
Ik word wakker met enorme hoofdpijn en zeer ontstoken teen. In de late ochtend komt de dokter, er is niks aan te doen. Ik ben zeer emotioneel, ik kan nauwelijks lopen. Papa komt vanmiddag. Ik kan vandaag weinig therapieën volgen, ik kan geen schoenen aan.

23-05-2019
Vanmorgen word ik perongeluk telaat gewekt. Ik heb nog een halfuur om te ontbijten en te verzorgen. Het lukt!

Vanmorgen was het zover, om kwart voor 9 moeten we verzamelen bij de ingang. Hier worden we opgehaald met een touringcar met tillift. Eenmaal in Goirle krijgen we uitleg en beginnen we met activiteit 1 van de 4. Dit is een parcour in een speciale bosrolstoel. We moeten dit parcour afleggen door middel van een kompas. Onderweg komen we opdrachten tegen zoals, spijkers stapelen, blokken in de goede vorm leggen, blaaspijp schieten,een wip en vuur maken zodat het touwtje doorbranden,zoals expeditie Robinson. Met mijn scouting ervaring is dit appeltje eitje.

We krijgen hierna een perfect verzorgde lunch. Voorzien van een broodje en soep, gaan we door.

Als tweede activiteit mogen we schieten. Als eerste beginnen we met een kruisboog en handboogschieten. Ik blijk een talent te zijn in kruisboog schieten. Hierna mogen we luchtbuks schieten. Dit kan ik dus totaal niet.

Hierna komt de activiteit waar iedereen het meest naar uitkijkt,survivallen op hoogte. In de rolstoel ga ik omhoog via een stijle helling. Eenmaal boven voer ik het eerste parcour in mijn rolstoel uit. Hierna ga ik het volgende obstakel lopend proberen, het is wiebelig maar ik heb het gedaan! Aangezien mijn tenen nog ontstoken zijn doet lopen veel pijn en ga ik verder in de rolstoel. Wat is het eng om de controle in iemand anders z’n handen te leggen op die hoogte. Als laatste word mijn rolstoel vast gezekerd en mag ik al tokkelend naar beneden. Wat een gevoel van vrijheid!

Als laatste mogen we naar de schommel. In een tilmat word ik omhoog getakeld. Als echte waaghals ga ik op maximale hoogte,10 meter. Hierboven tussen de bomen is het toch enger dan verwacht. Ik klik mezelf los en daar bungel ik dan, tussen de bomen.

Het begin van de dag was zeer emotioneel en confronterend, dit kon ik eerst ‘normaal’. Ik word weer met mijn neus op de feiten gedrukt. Toch probeer ik mij te herpakken en geniet ik nog met volle teugen.

24-05-2019
Mijn verlofweekend begin en aangezien dit een speciaal moment is, schrijf ik hier een aparte blog over.