“Courage above fear.”

Met de ambulance word ik naar de IC gebracht in Venlo, net voor de Vastelaovend. Wat ben ik blij om eindelijk weer mijn vertrouwde taaltje te horen. Ik volg alles op tv en facetime met mijn bezopen vrienden. Ik heb genoeg tranen gelaten, ik heb mij zo verheugd op Vastelaovend. De week erna word ik bijgepraat met de laatste roddels.

Op een avond kan ik opeens mijn voet optillen. Al is het maar een paar cm, eindelijk gebeuren er dingen. Ook mijn rechterarm komt op gang, het is minimaal maar ik kan met een balletje gooien, iedereen moet dit zien, dus ook iedereen moet als een hondje achter de bal aan.

Ik krijg elke morgen fysio en logo. Ik blijk de logo te kennen van werk en eerdere slikproblemen. Door alle oefening ga ik supergoed vooruit. De arts vertel dat de canule er snel uit mag en ik was door het dolle heen, na overleg mag het nog niet, ik ben flink teleurgesteld. Ik heb sinds 31 januari niet meer gedronken,gegeten of gepraat dus heb mij er flink op verheugd. Wel kreeg ik een andere canule, vanwege de irritatie die deze gaf.

In Venlo krijg ik veel bezoek, ik ben nu eenmaal dichterbij. Ik word overladen met kaarten, wel 300! Ook krijg ik veel knuffels en ballonnen, het personeel heeft nog nooit zo’n kamer gezien.

Inmiddels kan ik de letters op de letterkaart zelf aanwijzen, ook dit maakt communiceren een stuk gemakkelijker. Ik kijk steeds vaker series en leer mijn eigen tanden poetsen. Wel mis ik nog de controle in de arm.

Ik blijk besmet te zijn met BRMO, gelukkig is dit minder erg dan MRSA. Opnieuw word ik verzorgd in van die minion pakjes. Verder heeft dit gelukkig geen gevaren.

Tegenover mij heb ik een muur gevuld met handtekingen van bekende zangers, een foto van opa en van kleine Andrè Hazes, dit is mijn motivatiemuur. Wanneer ik het niet meer zie zitten, kijk ik naar deze muur en verzamel nieuwe moed om door te gaan.

Ik krijg te horen dat ik mag revalideren, mijn familie gaat de instellingen bekijken. De keuze is snel gemaakt, ik kan naar Hoensbroeck. Ik vind het vreselijk om de IC te verlaten, ik heb hier een geweldige tijd gehad, en kom terug als verpleegkundige met ervaring. Laat het revalideren maar beginnen!

“Let courage carry you.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s