6. Het begin van het einde.

“She turned her cant’s into cans and her dreams into plans.”

Per ambulance wordt ik naar Hoensbroek gebracht. Ik heb een twee persoonsmaker voor mijzelf en deze is gigantisch/ Ik vind het eng want de verpleging kent me nog niet, daarom blijft de familie er de hele dag bij. Ik krijg een schema en schrik mij dood, dit is topsport!

De dag erna ga ik naar het behandelplein, ze hebben zoveel spullen hier.De thearapeuten zijn geweldig en dagen mij flink uit. In de eerste week vraagt de fysio of ik zittend een hupje kan maken, in plaats van een hupje sta ik op. Mijn bloeddruk kan dit niet aan, en trek wit weg. Maar ik kan staan! Al snel werkt mijn rechterarm goed genoeg voor een elektrische rolstoel. Ook kan ik nu typen op de telefoon en laptop.

De zorg is stukken anders en ik heb meer de regie in handen, Wel begrijpen ze mij heel snel en voeren we de zorg samen snel uit.

De fysio ziet mijn stappen en ik mag vaker lopen, zelfs met de 4poot. Ook hoef ik boven niet meer met de tillift in bed. Eerst met een draaischijf en nu met stappen. Ook bij de logo ga ik veel vooruit, ik heb geoefend met water en mag inmiddels pudding en soep met de verpleging.

Mijn zus ontdekte tijdens de therapie bloed in mijn oor. Wat bleek ik had een oorontsteking. Ik moest naar de KNO-arts, met een zuiger werd dit schoon gezogen. Mijn oor zat hierdoor dicht, ik hoorde heel weinig en voelde mij nog eenzamer. Ik kreeg oordruppels en na één week was het over.

Inmiddels heb ik ook een andere rolstoel, om te trippelen en zelf te rollen, want de linkerhand gaat flink vooruit. Wel is dit flink oefenen en raak ik snel vermoeid.

We hebben een overleg gehad en ze verwachten dat ik in juni weer loop en in september naar huis mag, maar dit is nog niet zeker. Wel kijk ik vreselijk uit naar mijn weekendverlof.

Inmiddels heb ik door hier flinke stappen vooruit gemaakt, zoals niemand had verwacht. Dit geeft mij ook het gevoel dat het goedkomt. De canule verwijdering is gelukkig ook in zicht. Psychisch gaat het beter, ik zie en merk vooruitgang. Ook word mijn haar weer gestijld en draag ik make-up. Hierdoor voel ik mij meer mens en ook dat doet mij goed.

Afgelopen week heb ik veel last van hoofdpijn. Op een avond blijk ik koorts te hebben en ik heb een holteontsteking. Mijn sonde moest verplaatst worden, vanuit mijn opleiding ken ik dit en had in paniek. Uiteindelijk is het gelukkig minder erg. Maar er is een probleem, ze krijgen geen maagsap. Ik moet gaan slapen en krijg in de nacht geen voeding. In de ochtend lukt dit nog niet, ze proberen alternatieve manier en gelukkig zit hij goed.

Vanaf nu hou ik jullie wekelijks op de hoogte of bij bijzonderheden. Via deze weg kan ik mijn gevoel uitten en de spookverhalen de wereld uit helpen.

“I opened my heart to new beginnings.”